WERK
PUBLICATIES
TOEN IK ONTWAAKTE WAS IEDEREEN DUIZEND STAPPEN VERDER
INFO
VERHALEN
NINA ELISE VOSSEN
Opleidingen 2013-2015:    Bijgewoond: MA Photography, AKV|St. Joost, Breda 2009-2013:    BA Vormgeving, AKV|St. Joost, Breda2012:    Cursus essayschrijven, Schrijversvakschool, Amsterdam     Stage bij Galerie Pennings, Eindhoven    Stage bij CultuurCocktail, Amsterdam    Minor Algemene Cultuurwetenschappen, Tilburg University Ervaring 2015:    Begonnen met werken als Productredacteur bij Coolblue, Rotterdam    Een publicatie met korte verhalen ontworpen en uitgegeven: Rules to Proceed the Story    Een fotografie workshop gegeven aan leerlingen van Het Echnaton, Almere 2014:    Fotografie opdracht voor Hoshizaki Europe BV, Amsterdam    Zelfgeschreven verhaal voorgelezen bij Het Nutshuis, Den Haag 2012-2014:    Fotografie- en schrijfopdracht voor Het Nutshuis, Den Haag    Als vrijwilliger gewerkt voor het educatieve kinderproject van BredaPhoto, Breda Exposities 2015:    Don’t Mind the Ghosts Around You, Castrum Peregrini, Amsterdam    Don’t Mind the Ghosts Around You warm-up, Brandpunt, Breda 2014:    Um Memento Presente, São Paulo, Brazillië 2013:    Steenbergen Stipendium, Nederlands, Fotomuseum, Rotterdam    Time Travelers IV, Hoofdplaat 2013:    Afstudeer Expositie, AKV|St. Joost, Breda 2011:    Fotografie Twee, TenToon, ’s Hertogenbosch Prijzen/nominaties 2015:    Finalist van de Premio Gabriele Basilico met Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verder 2013:    Genomineerd voor Steenbergen Stipendium, Rotterdam    Genomineerd voor Sint Joostpenning, Breda Arikelen/interviews 2013:    Metropolis M, eindexamen special    BNDeStem, juni Publicaties 2015:    Rules to Proceed the Story, zelf uitgegeven publicatie met korte verhalen  Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verder, zelf uitgegeven publicatie van de in 2013 verschenen presentatie Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verder 2013:    Kort verhaal in Het Alledaagse, krant door Job Stribos 2012:    Recensie Geen reëel spiegelbeeld geschreven voor PhotoQ
Ik groeide op in Almere en werd beïnvloed door de gehaaste, geïndividualiseerde en materialistische mentaliteit van hedendaagse Westerse samenleving. Enerzijds voel ik hier weerzin voor, anderzijds ben ik hier onlosmakelijk mee verbonden. Met mijn familie aan de andere kant van de wereld reis ik van jongs af aan van land naar land om me bij hen te voegen. Mijn thuis is in Nederland, maar mijn identiteit ligt verspreid over verschillende landen. [if gte mso 9]> Normal 0 false false false EN-US JA X-NONE
E nina(at)ninaelise.nl
Een gesprek    "This is not going to be love for me." Zijn Engelse accent klonk sterker dan ooit. Hij zei het niet op een  tedere, gevoelige manier, maar schaamteloos en concluderend, alsof hij de laatste zin van een verhaal hardop voorlas. Toch klonken de woorden ook niet kwaad, onplezierig of gemeen. Hij zei het simpelweg zoals het was. Zonder na te denken, pauzeerde hij tussen “this is not”, “going to be”, “love” en “for me”.    "This is not                          going to be     l       o       v       e  for me.  "Wat?"
Rules to Proceed the Story Zes zelfuitgegeven verhalen worden momenteel van het Engels naar het Nederlands vertaald. Lees hieronder een passage uit één van de verhalen.
Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verderDit werk werd genomineerd voor de Sint Joostpenning 2013 en Steenbergen Stipendium 2013.
>
Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verder is een combinatie van persoonlijke verhalen en een onderzoek naar hoeveel vrijheid we krijgen om onszelf te zijn. De vijf posters bestaan uit tekst en foto’s die door grafisch ontwerp samengebracht worden. Lees hieronder een aantal stukken van het werk: (…) Tegen de muur zette ik een stoel, een halve meter daarvoor het statief met camera. De plek waarop het statief stond heb ik op de vloer gemarkeerd met tape. Mocht ik er tegenaan stoten, dan weet ik hem precies terug te zetten. Na de zelfontspanner te hebben aangezet, nam ik plaats op de stoel. Ik verbood mezelf te lachen en poseren. De portretten moesten hierdoor zo min mogelijk beïnvloedt worden zodat mijn tot rust gekomen uitstraling goed zichtbaar zou zijn.    Dit is eigenlijk een hele rare handeling; voor de camera zitten, wachten tot de foto wordt gemaakt, proberen te ontspannen en uiteindelijk zo zelfbewust kijken dat van de intentie niets overblijft. Een camera lijkt soms een gewelddadig object, besef ik me. Op deze manier maak je geen authentiek portret. (...) Tijdens het rondbanjeren sla ik linksaf een smalle straat in. Degenen die deze weg hebben aangelegd wisten nog niets van de komst van de auto. Scootmobiels passen er echter wel doorheen – in de verte zie ik er een naderen. De man erop heeft zojuist boodschappen gedaan, aan het stuur hangt een gigantische zak uien. Het zouden er zomaar dertig kunnen zijn. De zak kan de capaciteit niet aan en breekt. Uien rollen de straat over, putjes in en door voortuinen heen. Samen met een vrouwtje haast ik mij. We proberen ze te redden.    Onderwijl dirigeert ze me in een taal die ik niet versta. Vlaams, noch Zeeuws, noch Nederlands. Na verloop van tijd hoor ik dat ze constant hetzelfde herhaalt. Is deze vrouw gek?    Mijn handen en zakken zitten nu vol uien. De man is zonder stoppen doorgereden, dus ik leg ze op een hoop. Genoeg voor drie gezinnen. Beangstigd door het voorval loop ik voort, de straat uit. Voor het eerst voel ik me hier een verstekeling, zoals in mijn geboortestad. (...) Ik werd ziek en heb een jaar geslapen. Niemand kwam mij wekken of vragen hoe het ging. Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verder. (...) Als tijd lineair zou zijn, een vooruitgaande, onomkeerbare lijn, waarom komt dan iedere dag de zon op, gaat ze iedere dag weer onder? Waarom word ik dan niet één keer verliefd, op één en dezelfde persoon? Dan hoef ik dit landschap maar één keer vast te leggen, want het is altijd hetzelfde, onveranderd door wisselende seizoenen. Ik zou maar één keer in hoeven te ademen en pas aan het eind van mijn leven weer uit.    Zo zit de wereld meer in elkaar. Alles moet continu verbeteren. Ik zal mezelf nooit goed genoeg vinden. Wanneer zijn we zo kritisch geworden? Waarom doe ik hier aan mee?    Het raar dat alles altijd vooruit moet gaan, continu beter moet worden, dat we willen zijn als mensen op TV, dat we ons zo sterk aan anderen spiegelen dat we onszelf haast niet meer herkennen. Ik vind deze beelden mooi, maar zijn ze ook meer dan dat? Zouden ze meer moeten zijn? Schoonheid om schoonheid is leeg. Voor mij ligt schoonheid in de expressie van een beeld. Staan authenticiteit en esthetiek in verband met elkaar, of zijn het twee elementen die vandaag de dag niks meer met elkaar te maken hebben?
EEN GESPREK
Een gesprekZelf uitgegeven, concrete poetry, 20 pagina’s, oplage 2, ontwerp in samenwerking met Sijing Zhang, 2014. ‘Een gesprek’ verscheen in het Engels als ‘A Dialogue’. De Nederlandse versie volgt.
                                                                               ‘Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verder’
Toen ik ontwaakte was iedereen duizend stappen verderPublicatie van de in 2013 verschenen muurpresentatie                                                                        . Dit werk werd genomineerd voor de Sint Joostpenning 2013 en Steenbergen Stipendium 2013. Zelf uitgegeven, 2014, 38 pagina’s, oplage 10, prijs € 30,- incl. poster. Ontwerp in samenwerking met Evelien van de Cruijs.